در رثای همکار


۲ مهر ۱۳۹۶

در رثای همکار

دکتر استادهادی را از سال 1388 که جهت گذراندن دوره دکتری تخصصی فارماکولوژی به گروه ما آمده بودند می شناختم. غیر از درک درست و خلاقیت در زمینه های مختلف فارماکولوژی با پشتکار و دقتی بی نظیر به همه اموری که به ایشان محول میشد، می پرداختند. مرور پایان نامه تخصصی ایشان تحت عنوان " بررسی نقش گیرنده TLR4 در کاهش پاسخدهی عروقی مزانتر به محرک های اتونوم در موش های صحرایی مبتلا به سیروز صفراوی" که با راهنمایی اینجانب و استاد محترم جناب آقای دکتر رضایت انجام شد نیز حکایت از آن دارد. هیچ وقت فراموشم نمی شود که راه اندازی مدل تجربی "خارش" که کار مشکلی بود را با چه حوصله و دقتی راه اندازی کردند و چقدر شور و شوق داشت که کارهای متنوعی در این زمینه انجام دهد. در همین راستا چندین مقاله با همکاری مرکز برجسته درماتولوژی هاروارد منتشر کرد که خود نشانگر اهمیت و نوآوری یافته های ایشان بود.

بعد از پایان دوره تخصصی علیرغم همه شایستگی ها حضور در مراکز مهم علمی مشغول گذراندن طرح خود در موسسه تحقیقات ضایعات نخاعی در بیمارستان امام خمینی دانشگاه علوم پزشکی تهران شوند. طی این مدت (یک سال) زحمات بی دریغ جهت اعتلای قسمت آزمایشگاه پایه این مرکز متحمل شدند و اشتیاق زیادی داشتند که کارهای پژوهشی مرکز را اعتلا دهند در واقع حضور ایشان برکتی برای این مرکز بود و شکی نداشتم که با این وجود به آن اهداف خود خواهد رسید دریغا که دست اجل، مهلت همه این کارها را از او گرفت.

بعنوان یک همکار بار غم این ضایعه برایم بسیار گران است و نمی توانم فراموشش کنم.

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود.

 

                                                                         دکتر احمد رضا دهپور

                                                                             مهرماه 96    



منبع: گروه فارماکولوژي دانشکده پزشکي