بررسی ارتباط بین ارتشاح ائوزینوفیل ها و عفونت هلیکوباکتر پیلوری در نمونه های بیوپسی بیماران مبتلا به گاستریت مزمن مراجعه کننده به انستیتو کنسر بیمارستان امام خمینی طی سال¬های 93-94


۱۵ شهریور ۱۳۹۶

گاستریت مزمن علتی شایع در بین بیماران با شکایت دیس پپسی می باشد؛ و در بسیاری از موارد به عفونت هلیکوباکتر پیلوری مبتلا هستند. شیوع  این عفونت در کشورهای توسعه یافته ۵۰٪ و در کشورهای در حال توسعه ۸۰-۹۰٪  تخمین زده شده است. با توجه به اهمیت گاستریت مزمن در پیش بینی احتمال بروز بدخیمی آینده ، اهمیت وجود یک سیستم گزارش دهی استاندارد معلوم می شود،که بدین منظور معیارهای سیدنی شامل گزارش ۵ متغیر معرفی شد: شدت عفونت هلیکوباکتر پیلوری، شدت انفیلتراسیون نوتروفیلی، شدت انفیلتراسیون مونونوکلئار، آتروفی و متاپلازی روده ای که از ۰-3 رتبه بندی می شود. هرچند این سیستم طبقه بندی کامل نیست. اگرچه در بسیاری از مطالعات اهمیت ائوزینوفیل ها در پاتوژنز گاستریت مزمن وابسته به هلیکوباکتر پیلوری اثبات شده ولی  در این سیستم نقش ائوزینوفیلی در نظر گرفته نشده است. بنابراین در مطالعه ی حاضر برآنیم که ارتباط و همبستگی بین ارتشاح  ائوزینوفیلی و عفونت هلیکوباکتر پیلوری را در نمونه های بیوپسی بیماران مبتلا به گاستریت مزمن بررسی کنیم.

مواد و روش ها: بیماران واجد شرایط که در فاصله زمانی اجرای این پژوهش به انستیتو کنسر بیمارستان امام خمینی مراجعه کردند، مورد بررسی قرار گرفتند.  جهت اجرای پژوهش ۵ فیلد (HPF) میکروسکوپ به صورت تصادفی انتخاب شده و تعداد ائوزینوفیل های موجود در لامینا پروپریا به دقت شمارده شده و سپس میانگین تعداد ائوزینوفیل در هر میلی متر مربع علاوه بر سایر فاکتورهای معیار سیدنی بررسی شدند.

یافته ها: در مجموع اطلاعات و پرونده های ۲۱۸ بیمار مبتلا به گاستریت مزمن بررسی شد. از این تعداد ۱۲۴ مرد (9/56٪) و ۹۴ نفر زن (1/34٪) بودند. میانگین سن افراد47/52 با انحراف از معیار 70/15 و دامنه ۱۸ تا ۹۱سال بود. ۵۵ درصد بیماران بدون عفونت با هلیکوباکتر پیلوری بودند و به ترتیب  6/26، 4/12 و ۶ درصد بیماران دارای عفونت خفیف، متوسط و شدید بودند. میانگین تعداد ائوزینوفیل ها در نمونه های بررسی شده 74/7 عدد  در هر میلی متر مربع بود (انحراف از معیار= 92/7) . کمترین تعداد 35/0 و بیشترین 42/54 عدد در هر میلی متر مربع بدست آمد. در این مطالعه نشان داده شد که تعداد ائوزینوفیل های ارتشاح یافته با میزان التهاب، متاپلازی روده ای و التهاب حاد ارتباط معنادار دارد (P-value به ترتیب <0.001، 0.017  و <0.001). عفونت هلیکوباکتر پیلوری با میزان التهاب مزمن، متاپلازی روده ای  و التهاب حاد ارتباط معنادار داشت (P-value به ترتیب <0.001،  0.046 و <0.001).

هم چنین نشان دادیم که دو متغیر تعداد ائوزینوفیل ها و عفونت هلیکوباکترپیلوری با یکدیگر ارتباط معناداری دارند (p<0.001) و ضریب همبستگی بین دو متغیر 46/0 محاسبه گردید (p<0.001).

در ادامه حساسیت، ویژگی و ارزش اخباری مثبت برای ائوزینوفیل جهت پیش بینی عفونت هلیکوباکتر پیلوری محاسبه شد:

sensitivity= 81%  ,  specificity= 54%  ,  PPV= 59%

 

نتیجه گیری: مطالعه ما نشان می دهد که بین ارتشاح  ائوزینوفیل ها و عفونت هلیکوباکتر پیلوری، در بیماران مبتلا به گاستریت مزمن، همبستگی متوسط وجود دارد؛ و این موضوع می تواند در توضیح  پاتوژنز این بیماری و استفاده در مداخلات تشخیصی و درمانی مورد توجه قرار گیرد.

 

كليد واژه ها : ائوزینوفیل، هلیکوباکتر پیلوری، گاستریت مزمن

مشخصات دانشجو:  بیتا جعفرزاده

نام:  رشته تحصيلي:  مقطع:      پزشکی              گروه آموزشي  :  پاتولوژی         پست الكترونيك دانشجو:

Bta_jafa@yahoo.com    

اساتيد راهنما و داور:

استاد راهنما : دکتر محمود خانیکی   اساتيد داور: دکتر علیرضا قنادان ،  دکتر سمانه سالاروند

زمان دفاع :  6/6/1396

   روز   :  6/6/1396      تاريخ   :  6/6/1396  ساعت  30/13

مكان دفاع به آدرس: ابتدا  بلوار کشاورز، بیمارستان امام خمینی، بخش پاتولوژی انستیتو کنسر

اطلاعات به زبان انگليسي

Title:  Eosinophil  infiltration and Helicobacter pylori infection correlation in chronic gastritis patients of Cancer institute of Imam Khomeini hospital during 1393-1394

Abstract: Introduction: Chronic gastritis is known as one of the main etiologies among dyspeptic patients, which in most cases, are infected with helicobacter pylori. Its prevalence has been estimated approximately 50% in developed countries and 90% in developing countries. Since it is considered as a potential precancerous lesion, It is important to have a standard criteria to report this condition. Sydney's criteria  is used for this reason which includes 5 parameters : Helicobacter pylori infection severity,  Neutrophilic  infiltration density, mononeuclear infiltration density, atrophy, intestinal metaplasia (from 0-3).However many researches have demonstrated the important role of eosinophils in pathogenesis of chronic gastritis, this system does not include eosinophilic infiltration criteria. Hence, this study is aimed to investigate that whether there is a correlation between eosinophil infiltration and helicobacter pylori infection in chronic gastritis patients.

Material and Methods: The study included 218 adults with chronic gastritis who underwent Upper GI endoscopy. Gastric mucosa biopsies were fixed in 10% buffered formalin and embedded in paraffins. Hematoxylin and eosin (HE) and gimsa stainings were performed for histopathology and assessment of H. pylori infection. The number of eosinophils were counted in 5 random field (HPF) of microscope, and the mean results were reported as number/mm2. The other parameters of Sidney criteria were noted too.

 

Results: we studied 218 patients including 124 men (56.9%), and 34 women (34.1%), with the average age of 52.47 (range 18-91years). 55% of patients were not infected with Helicobacter pylori, 26.6% were mildly infected, 12.4% were moderately infected and 6% with severe infection. The average number of eosinophils counted was 7.47 e/mm2 with the minimum number of 0.35 and maximum 54.42 eosinophils. In this study, we demonstrated that the number of infiltrated eosinophils is correlated with Inflammation, Intestinal metaplasia and Activity. (P value: <0.001, 0.017 ,<0.001). Also, Helicobacter infection is correlated with Inflammation, Intestinal metaplasia and Activity. (P value: <0.001, 0.046 ,<0.001). There was a correlation between Eosinophil infiltration and Helicobacter Pylori infection (P<0.001 , r=0.46, PPV=59%, sensitivity= 81% specificity = 59%).

Conclusion: Our results suggest that there is a correlation between Eosinophil infiltration and Helicobacter Pylori infection, which could demonstrate the eosinophilic infiltration participation in pathogenesis of (Helicobacter Pylori dependent) chronic gastritis which could be used in further diagnostic and therapeutic proceedings.

 

Keywords:        Eosinophils,  H. Pylori infection, Chronic Gastritis    

 

فهرست منابع و ماخذ فارسي و لاتين:

1-   Warren JR. Gastric pathology associated with Helicobacter pylori. Gastroenterol Clin North Am 2000; 29: 705–751.

2-   Elta GH, Appelman HD, Behier EM, et al. A study of the correlation between endoscopic and histologic diagnosis in gastroduodenitis. Am J Gastroenterol1987; 82: 749–753. 

3-   David A. Owen . Gastritis and Carditis. Mod Pathol 2003; 16(4):325–341. 8 January 2003.

4-   Serra Kayaçetin, Servet Güreşçi.  What is gastritis? What is gastropathy? How is it classified. Turk J Gastroenterol 2014; 25: 233-47

5-   Heinz Menge, M. Gregor, Guido N.J. Tytgat, Barry J. Marshall, Cliodna A.M. McNulty. (2012).  Helicobacter  pylori 1990: Proceedings of the Second International Symposium on Helicobacter pylori Bad Nauheim, August 25–26th, 1989: Springer Science & Business Media

6-    Redeen S, Petersson F, Johnsson KA, Borch K .Relationship of gastroscopic features to histological findings in gastritis and Helicobacter pylori infection in a general population sample. Endoscopy 35:946–950 18- Rad R, Prinz C, Neu B et al (2003) Synergistic effect of Helicobacter pylori virulence factors and interleukin 1 polymorphisms for the development of severe histological changes in the gastric mucosa. J Infect Dis 188:272–281

7-   Akiva J Marcus, MD, PhD. Chronic Gastritis. Medscape. Retrived 7/18/2015 from http://emedicine.medscape.com/article/176156-overview

8-   Gastritis. National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases. Available at:http://digestive.niddk.nih.gov/ddiseases/pubs/gastritis/index.htm. Accessed Nov. 3, 2013

9-   Anderson C, Nijagal A, Kim J. Molecular markers for gastric adenocarcinoma. Moleculdiag & ther. 2006; 10(6): 345-52.

10-Kumar, V., Abbas, A. K., & Aster, J. C. (2013). Robbins basic pathology (9th ed.). Philadelphia, PA: Elsevier Saunders.

11-Soll AH (2000) Gastritis and Helicobacter pylori. In Goldman L, Bennet JC (eds) Cecil textbook of medicine, 21st Edn. Saunders, Philadelphia, pp 643–767

12-J Infect Dev Ctries 2016; 10(11):1177-1182. doi:10.3855/jidc.6690

13-H.Fakher.Yasseri, MD, (1381). DETERMINATION OF HELICOBACTER-PYLORI PREVALENCE IN HISTOLOGIC GASTRITIS AND INTESTINAL METAPLASIA AND RELATED TO AGE AND SEX STUDY ON 576 PATIENTS WITH NONULCER DYSPEPSIA AT ENDASCOPY DEPARTMENT OF FIROZGAR HOSPITAL. RAZI JOURNAL OF MEDICAL SCIENCESl. ISSN:  2228-7043

14-Nouraie MLatifi-Navid SRezvan HRadmard ARMaghsudlu MZaer-Rezaii Het al. Childhood hygienic practice and family education status determine the prevalence of Helicobacter pylori infection in IranHelicobacter 2009;14:406.

15-Ashtari S , Pourhoseingholi MA , Molaei M, Taslimi H, Zali MR. The prevalence of Helicobacter pylori is decreasing in Iranian patients. Gastroenterol Hepatol Bed Bench. 2015; Spring;8

16- Su Hyuk Ko,1 Jong Ik Jeon,1 Young-Jeon Kim,2 Ho Joo Yoon,3 Hyeyoung Kim,4Nayoung Kim,5,6 Joo Sung Kim,6 and JungMogg Kim  .Helicobacter pylori Outer Membrane Vesicle Proteins Induce Human Eosinophil Degranulation via a 𝛽2 Integrin CD11/CD18- and ICAM-1-Dependent Mechanism Hindawi .Publishing Corporation Mediators of Inflammation Volume 2015, Article ID 301716, 12 pages

17- Feldman R. Epidemiologic observations and open questions about disease and infection caused by Helicobacter pylori. Helicobacter pylori: Molecu Cell Biol. Wymondham: Horizon Scientific. 2001:29-51.

18-Naomi Uemura: Helicobacter pylori infection and the development of gastric cancer. NEGM: 2001, 345: 784-789.

19- Heidarzadeh S.H seroepidemiology of pylori in salmas. nezam pezeshki. 1394, 33-4 1394

20-M. Blanca Piazuelo1, M. Constanza Camargo1, Robertino M. Mera1, Alberto G. Delgado1,Richard M. Peek, Jr.1, Hernan Correa2, Barbara G. Schneider1, Liviu A. Sicinschi1, Yolanda Mora3, Luis E. Bravo3, and Pelayo Correa (2008). Eosinophilsand mast cells in chronic gastritis: Possible implications in carcinogenesis. Hum Pathol. 2008 September ; 39(9): 1360–1369. doi:10.1016/j.humpath.2008.01.012

21-Talley NJ1, Walker MM, Aro P, Ronkainen J, Storskrubb T, Hindley LA, Harmsen WS, Zinsmeister AR, Agréus L (2007). Non-ulcer dyspepsia and duodenal eosinophilia: an adult endoscopic population-based case-control study. Clin Gastroenterol Hepatol. 2007 Oct;5(10):1175-83. Epub 2007 Aug 7. PMID: 17686660 15- Genta RM, Lew GM, Graham DY. Changes in the gastric mucosa following eradication of Helicobacter pylori.Mod Pathol 1993;6:281–289.

22-Rugge M, Capelle LG, Cappellesso R, Nitti D, Kuipers EJ. Precancerous lesions in the stomach: from biology to clinical patient management. Best Pract Res Clin Gastroenterol 2013; 27: 205-223. doi: 10.1016/j. bpg.2012.12.007

23-Dixon MF, Genta RM, Yardley JH, Correa P. Histological classification of gastritis and Helicobacter pylori infection. Helicobacter 1997; 2 Suppl 1: 517-24.

24-Amouian S, Tayebi meybodi N, Farhadi F. Assessment of efficiency and reproducibility of Sydney system in chronic gastritis grading. J Birjand Univ Med Sci.. 2008; 15

25-Isajevs SLiepniece-Karele ISvirina DSantare DKaidaks SSivins AVikmanis ULeja M.Different Pattern of Inflammatory and Atrophic Changes in the Gastric Mucosa of the Greater and Lesser Curvature. J Gastrointestin Liver Dis. 2015 Dec;24(4):429-34. doi: 10.15403/jgld.2014.1121.244.ptt

26- de Vries AC, Haringsma J, de Vries RA, et al. Biopsy strategies for endoscopic surveillance of pre-malignant gastric lesions. Helicobacter 2010; 15: 259-264. doi: 10.1111/j.1523-5378.2010.00760.x

27-A. Ieni,Valeria Barresi ,L. Rigoli ,F. Fedele ,G.Tuccari and R.  Morphological and Cellular Features of Innate Immune Reaction in Helicobacter pyloriGastritis: A Brief Review PMID:26784180

28-Prevete, N; Rossi, F.W.; Rivellese, F.; Lamacchia, D.; Pelosi, C.; Lobasso, A.; Necchi, V.; Solcia, E.; Fiocca, R.; Ceppa, P.; et alHelicobacter pylori HP(2-20) induces eosinophil activation and accumulation in superficial gastric mucosa and stimulates VEGF-α and TGF-β release by interacting with formyl-peptide receptors. Int. J. Immunopathol. Pharmacol. 2013, 26, 647–662.

29-McGovern TW, Talley NJ, Kephart GM, Carpenter HA, Gleich GJ. Eosinophil infiltration and degranulation in Helicobacter pylori-associated chronic gastritis. Dig Dis Sci 1991; 36: 435-40.

30-Moorchung N, Srivastava AN, Gupta NK, Malaviya AK, Achyut BR, Mittal B. The role of mast cells and eosinophils in chronic gastritis. Clin Exp Med 2006; 6: 107-14. 

31- Yamaoka Y, Kita M, Kodama T, Sawai N, Kashima K, Imanishi J. Induction of various cytokines and development of severe mucosal inflammation by cagA gene positive Helicobacter pylori strains.Gut. 1997; 41: 442-51

32-Coskun A, Yukselen V, Meteoglu I, Ergin F, Kadikoylu G, Yasa MH, Karaoglu AO. H pylori positivity and various pathological, endoscopic and clinical features correlated with each other.J Pak Med Assoc. 2015 Dec;65(12):1305-9.PMID:26627512

33-Howard. W steer. the stomach, eosinophils and helicobacter pylori (2007), 0-9550009-0-4

34-Selim Aydemir1,CA, Isak Ozel Tekin2, Gamze Numanoglu3, Ali Borazan4 and Yucel Ustundag(2004). Eosinophil infiltration, gastric juice and serum eosinophil cationic protein levels in Helicobacter pylori-associated chronic gastritis and gastric ulcer. Taylor & Francis Ltd . ISSN 0962-9351 print/ISSN 1466-1861 online

35- ADRIANA BOLD, DIANA MARIA TRA, LAVINIA OLAR, P. MITRU. Gastric eosinophilia – clinical and morphological correlations(2013). Rom J Morphol Embryol 2013, 54(3 Suppl):805–809

36- Genta RM, Lew GM, Graham DY. Changes in the gastric mucosa following eradication of Helicobacter pylori Mod Pathol 1993;6:281–289.

37-Rad R, Prinz C, Neu B et al .(2003) Synergistic effect of Helicobacter pylori virulence factors and interleukin 1 polymorphisms for the development of severe histological changes in the gastric mucosa. J Infect Dis 188:272–281

38-Thida Lwin, Shelby D Melton and Robert M Genta (2011). Eosinophilic gastritis: histopathological characterization and quantification of the normal gastric eosinophil content. Modern Pathology (2011) 24, 556–563; doi:10.1038/modpathol.2010.221; published online 17 December 2010

39-DeBrosse CWCase JWPutnam PECollins MHRothenberg ME. Quantity and distribution of eosinophils in the gastrointestinal tract of children. Pediatr Dev Pathol. 2006 May-Jun;9(3):210-8. PMID:16944979 DOI:10.2350/11-05-0130.1

40-M. HOJO, H. MIWA, T. OHKUSA, R. OHKURA, A. KUROSAWA & N. SATO .Alteration of histological gastritis after cure of Helicobacter pylori infection Department of Gastroenterology, Juntendo University, School of Medicine, Tokyo, Japan Accepted for publication 3 July 2002

41-Coskun A, Yukselen V, Meteoglu I, Ergin F, Kadikoylu G, Yasa MH, Karaoglu AO.H.pylori positivity and various pathological, endoscopic and clinical features correlated with each other. J Pak Med Assoc. 2015 Dec;65(12):1305-9.PMID:26627512

42-       Niemela S, Karttunen T, Kerola T. Chronic gastritis in patients with gastric ulcer; a 10-year follow-up. Scand J Gastroenterol 1995; 30: 428 /433.

43-       Yang HB, Sheu BS, Su IJ, Chien CH, Lin XZ. Clinical application of gastric histology to monitor treatment of dual therapy in H. pylori eradication. Dig Dis Sci 1997; 42: 1835 /1840.

44-       Fiocca R, Luinetti O, Villani L, Chiaravalli AM, Capella C, Solcia E. Epithelial cytotoxicity, immune responses, and inflammatory components of Helicobacter pylori gastritis. Scand J Gastroenterol Suppl 1994; 205: 11 /21.

45-       Whitney AE, Guarner J, Hutwagner L, Gold BD. Helicobacter pylori gastritis in children and adults: comparative histopathologic study. Ann Diagn Pathol 2000; 4: 279 /285.

46-        Pounder RE, Ng D. The prevalence of Helicobacter pylori infection in different countries. Aliment Pharmacol Ther 1995; 9 (Suppl 2): 33 /39.

47-       Everhart JE. Recent developments in the epidemiology of Helicobacter pylori. Gastroenterol Clin North Am 2000; 29: 559 /578.

48-Blaser MJ. Not all Helicobacter pylori strains are created equal: should al be eliminated? Lancet 1997; 349: 1020 /1022.

49-Bodger K, Crabtree JE. Helicobacter pylori and gastric inflammation. Br Med Bull 1998; 54: 139 /150.

50-Crabtree JE. Role of cytokines in pathogenesis of Helicobacter pyloriinduced mucosal damage. Dig Dis Sci 1998; 43: 46 /55.

51-       Bayraktaroglu T, Aras AS, Aydemir S, et al . Serum levels of tumor necrosis factor-alpha, interleukin-6 and interleukin-8 are not increased in dyspeptic patients with Helicobacter pylori-associated gastritis. Mediators Inflamm 2004; 13: 25 /28.

52-Crabtree JE. Gastric mucosal inflammatory responses to Helicobacter pylori. Aliment Pharmacol Ther 1996; 10 (Suppl 1): 29 /37.

53-Weller PF. The immunobiology of eosinophils. N Engl J Med 1991; 324: 1110 /1118.

54-       Saitoh O, Kojima K, Sugi K, et al . Fecal eosinophil granule-derived proteins reflect disease activity in inflammatory bowel disease. Am J Gastroenterol 1999; 94: 3513 /3520.

55-       Rothenberg ME. Eosinophilia. N Engl J Med 1998; 338: 1592 /1600.

56- Winterkamp S, Raithel M, Hahn EG. Secretion and tissue content of eosinophil cationic protein in Crohn’s disease. J Clin Gastroenterol 2000; 30: 170 /175

57-Hallgren R, Colombel JF, Dahl R, et al . Neutrophil and eosinophil involvement of the small bowel in patients with celiac disease and Crohn’s disease: studies on the secretion rate and immunohistochemical localization of granulocyte granule constituents. Am J Med 1989; 86: 56 /64.

58-Saitoh O, Kojima K, Sugi K, et al . Fecal eosinophil granule-derived proteins reflect disease activity in inflammatory bowel disease. Am J Gastroenterol 1999; 94: 3513 /3520.

59-Peterson CG, Eklund E, Taha Y, Raab Y, Carlson M. A new method for the quantification of neutrophil and eosinophil cationic proteins in feces: establishment of normal levels and clinical application in patients with inflammatory bowel disease. Am J Gastroenterol 2002; 97: 1755 / 1762.

60- Raab Y, Fredens K, Gerdin B, Hallgren R. Eosinophil activation in ulcerative colitis: studies on mucosal release and localization of eosinophil granule constituents. Dig Dis Sci 1998; 43: 1061 /1070.

61- Levy AM, Kita K. The eosinophil in gut inflammation: effector or director? Gastroenterology 1996; 110: 952 /954.

62- Giembycz MA, Lindsay MA. Pharmacology of the eosinophil. Pharmacol Rev 1999; 51: 213 /340.

63- Maghidman S, Cok J, Bussalleu A (2001) Histopathological findings in nodular gastritis. Experience at the Cayetano Heredia National Hospital. Rev Gastroenterol Peru 21:261270

64- Berczi L, Tamassy K, Fekete B, Kopper L (1996) Eosinophils and mast cells in Helicobacter pylori infected gastric mucosa. Pathol Oncol Res 2:229–236.

65- .  Aydemir SA, Tekin IO, Numanoglu G, Borazan A, Ustundag Y (2004) Eosinophil infiltration, gastric juice and serum eosinophil cationic protein levels in Helicobacter pylori-associated chronic gastritis and gastric ulcer. Mediators Inflamm 13:369–372.

66- Eriksson NK, Karkkainen PA, Farkkila MA, Arkkila PE. Prevalence and distribution of gastric intestinal metaplasia and its subtypes. Dig Liver Dis 2008;5:355-60.

67- Rabouille Y, Elie H, Challes C. [Relationship between type III intestinal metaplasia, age and gastric cancer. 560 biopsies]. Presse Med 1995;15:722-4.

68- Wroblewski LE, Peek RM, Wilson KT. Helicobacter pylori and Gastric Cancer: Factors That Modulate Disease Risk. Clin Microbiol Rev 2010;4:713-39.



منبع: معاونت پژوهشي دانشکده پزشکي