برگزاري سمينار هفتگي دانشجويان گروه بيوشيمي


۲۶ فروردین ۱۳۹۶

سمينار هفتگي دانشجويان دكتري گروه بيوشيمي با سخنراني مولود باقريه به راهنمايي آقاي دكتر مشكاني راس ساعت 12- 10 روز يكشنبه مورخ 27/1/96 در محل تالار دكتر ملك نيا برگزار ميگردد. از عموم علاقمندان براي شركت در جلسه سخنراني دعوت به عمل مي آيد.

حضور كليه دانشجويان تحصيلات تكميلي گروه بيوشيمي در سمينارهاي هفتگي دانشجويان الزامي است.

خلاصه سمينارهاي مربوطه به شرح ذيل مي باشد:

بسمه تعالي

دانشگاه علوم پزشكي تهران-  گروه بيوشيمي باليني

خلاصه سمينار دانشجويي

 

 Hepatokines and Non-Alcoholic Fatty Liver Disease

 

مقطع تحصيلي: دکتری                                                               ورودي: بهمن 1394

استاد راهنما: دکتر رضا مشکانی                                             زمان ارائه: 27/01/1396

ارائه دهنده: مولود باقريه                                                      

Non-Alcoholic Fatty Liver Disease (بیماری کبد چرب غیر الکلی)

کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) یکی از علل کبد چرب می­باشد. این بیماری زمانی رخ می‌دهد که کبد در شکستن چربی­ها دچار مشکل می‌شود و چربی در بافت‌ کبد تجمع می­یابد (استئاتوز). این بیماری با مصرف الکل مرتبط نبوده و شایع­ترین بیماری مزمن کبدی  در کشورهای توسعه یافته است که درصورت عدم درمان می­تواند به سیروز کبدی منجر شود. این بيماري شامل طيفي از وضعيت‌ها است و مي‌تواند مراحل مختلفي داشته باشد (1).

Organokines

پروتئین­هایی هستند که هردو فعالیت اندوکرینی و پاراکرینی دارند و در سال­های اخیر توجه زیادی به Organokines شده است. شناخته شده­ترین Organokine­ها شامل آدیپوکاین­ها, میوکاین­ها و هپاتوکاین­ها می­باشند.

Hepatokines

کبد عضو بسیار مهم در متابولیسم گلوکز از جمله ذخیره سازی تولید گلوکز است  علاوه بر این،کبد نقش مهمی در سوخت و ساز لیپوپروتئین­ها ایفا می­کند.

اختلال در سیگنال انسولین کبد منجر به افزایش تولید گلوکز درون زا و تغییر متابولیسم لیپوپروتئین می­شود که باعث افزایش قند خون، دیابت نوع 2 و اختلال چربی خون می­شود. با این حال، ادعا شده است که متابولیسم گلوکز و چربی ممکن است تحت تاثیر پروتئین های مشتق شده از کبد قرار گیرد (2).

Fetuin-A

گلیکوپروتئین 64 کیلودالتونی که عمدتا از کبد تولید شده و به میزان ناچیزی در جفت و زبان نیز بیان می­شود. جایگاه این ژن در انسان روی بازوی بلند کروموزوم 3 می­باشد. این گلیکوپروتئین در تنظیم متابولیسم استخوان، مهاجرت سلول های کراتینوسیت، و کنترل فعالیت پروتئولیتیک نقش دارد. همچنین به عنوان یک بیومارکر برای بیماری های عصبی و همچنین شاخص مقاومت به انسولین، خطر بیماریهای قلبی عروقی، اختلال عملکرد اندوتلیال در نظر گرفته می­شود. مطالعات نشان می­دهد که این گلیکوپروتئین ارتباطی بین چاقی، مقاومت به انسولین و NAFLD  بوجود می­آورد (3).

Fibroblast growth factor-21

FGF-21 یک پپتید 209 اسید آمینه است که به طور عمده در کبد تولید می­شود، اما بیان این پروتئین در حد پایین تر در پانکراس، بیضه، دوازدهه و بافت چربی نیز وجود دارد.. ژن FGF-21  بر روی کروموزوم 19 می­باشد.

این هپاتوکاین در تنظیم متابولیسم چربی و کربوهیدرات نقش دارد. نشان داده شد که این پروتئین ممکن است نقش مهمی در پاتوژنز کبد چرب غیر الکلی بازی کند (4).

Selenoprotein p

گلیکوپروتئین 61 کیلو دالتونی که عمدتا در کبد تولید می­شود. همچنین به عنوان پروتئین حامل سلنیوم در نظر گرفته می­شود. ژن این پروتئین روی بازوی بلند کروموزوم 3 قرار دارد.  مطالعات نشان داده که غلظت این هپاتوکاین در بیماران مبتلا به کبد چرب غیرالکلی در مقایسه با گروه کنترل افزایش می­یابد (5).

Sex hormone-binding globulin

این پروتئین عمدتا در کبد تولید شده و ژن آن روی بازوی کوتاه کروموزوم 17 قرار دارد. عملکرد اصلی این هپاتوکاین انتقال هورمون­های جنسی می­باشد، با این حال غلظت این هپاتوکاین با متابولیسم گلوکز و چاقی در ارتباط می­باشد (6).

Angiopoietin-related growth factor

این هپاتوکاین نقش مهمی در متابولیسم چربی و کربوهیدرات دارد. مطالعات نشان می­دهد که این پروتئین می تواند به عنوان یک هدف درمانی جدید دیابت، چاقی، سندرم متابولیک و همچنین کبد چرب غیر الکلی در نظر گرفته شود (7).

نتیجه گیری

مطالعات نشان داده که کبد متابولیسم چربی و قند از طریق ترشح هپاتوکاین­ها به جریان خون تحت تاثیر قرار می­دهد. بیماری کبد چرب غیر الکلی می­تواند تولید این هپاتوکاین­ها را تغییر دهد. هپاتوکاین­ها همچنین به عنوان مارکر تجمع چربی در کبد در نظر گرفته می­شوند. پیشنهاد شده است که برخی از آن­ها ممکن است هدفی برای پیشگیری و درمان بیماری کبد چرب غیر الکلی باشند.

1.         Rinella ME. Nonalcoholic fatty liver disease: a systematic review. Jama. 2015;313(22):2263-73.

2.         Birkenfeld AL, Shulman GI. Nonalcoholic fatty liver disease, hepatic insulin resistance, and type 2 diabetes. Hepatology. 2014;59(2):713-23.

3.         Haukeland JW, Dahl TB, Yndestad A, Gladhaug IP, Løberg EM, Haaland T, et al. Fetuin A in nonalcoholic fatty liver disease: in vivo and in vitro studies. European journal of endocrinology. 2012;166(3):503-10.

4.         Liu J, Xu Y, Hu Y, Wang G. The role of fibroblast growth factor 21 in the pathogenesis of non-alcoholic fatty liver disease and implications for therapy. Metabolism. 2015;64(3):380-90.

5.         Misu H, Ishikura K, Kurita S, Takeshita Y, Ota T, Saito Y, et al. Inverse correlation between serum levels of selenoprotein P and adiponectin in patients with type 2 diabetes. PloS one. 2012;7(4):e34952.

6.         Sutton-Tyrrell K, Wildman RP, Matthews KA, Chae C, Lasley BL, Brockwell S, et al. Sex hormone–binding globulin and the free androgen index are related to cardiovascular risk factors in multiethnic premenopausal and perimenopausal women enrolled in the Study of Women Across the Nation (SWAN). Circulation. 2005;111(10):1242-9.

7.         Kitazawa M, Ohizumi Y, Oike Y, Hishinuma T, Hashimoto S. Angiopoietin-related growth factor suppresses gluconeogenesis through the Akt/forkhead box class O1-dependent pathway in hepatocytes. Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics. 2007;323(3):787-93.

 

 

 



منبع: گروه بيوشيمي دانشکده پزشکي