طراحی مدل خدمات تله مدیسین در مراکز خدمات جامع سلامت مجری برنامه پزشکی خانواده تخصصی، مبتنی بر مدل نیاز سنجی، در دانشگاه علوم پزشکی تهران ، سال 1397

طراحی مدل خدمات تله مدیسین در مراکز خدمات جامع سلامت مجری برنامه پزشکی خانواده تخصصی، مبتنی بر مدل نیاز سنجی، در دانشگاه علوم پزشکی تهران ، سال 1397

9 10 1397

حذف
تک ستونه
حذف
ویرایشگر متن
طراحی مدل خدمات تله مدیسین در مراکز خدمات جامع سلامت مجری برنامه پزشکی خانواده تخصصی، مبتنی بر مدل نیاز سنجی، در دانشگاه علوم پزشکی تهران ، سال 1397
مقدمه: نیازهای سلامت از جمله نیازهای اساسی هر جامعه ای محسوب می شود. در اکثر جوامع هزینه ارائه این خدمات جزء هزینه های عمومی و عمدتاً بر عهده دولتهاست. دولتها عهده دار ارائه خدمات سلامت به تمام سطوح جامعه و به مردم تمام نقاط کشور خود هستند. بدین ترتیب یکی از چالش های اصلی ارائه خدمات سلامت، عدم دسترسی به امکانات پزشکی در مناطق دور افتاده است. تله مدیسین به کار گیری تمام ابزارها و فن آوری های برقراری ارتباط برای فراهم آوردن خدمات پزشکی و سلامت برای حذف محدودیت های ناشی از انفکاک زمانی و مکانی است. برای بکارگیری تله مدیسین اولین قدم بررسی و مشخص کردن نیازها و استانداردها است. لذا در این پژوهش طراحی مدل برای ارائه خدمات از طریق تله مدیسین مبتنی بر مدل نیاز سنجی پرداخته ایم.
 روش تحقیق: مطالعه حاضر تلفیقی از مطالعه کمی و کیفی است. اطلاعات بدست آمده در این مطالعه، از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته با دستیاران پزشک خانواده و مدیران فعال در حوزه سلامت و همچنین بررسی متون مرتبط با نیاز سنجی تله مدیسین و اطلاعات آماری بدست آمده از مراکز خدمات جامع سلامت مجری برنامه پزشکی خانواده می باشد.
 یافته ها: پس از بررسی متون و مصاحبه با 10 نفر از دستیاران پزشکی خانواده و 6 نفر از مدیران ارشد حوزه بهداشت فهرستی مشتمل بر 18 استاندارد لازم برای بکار گیری تله مدیسین در این مراکز بدست آمد سپس بر اساس متون مصاحبه ها چک لیست پایش مدل ارائه خدمات تله مدیسین در مراکز خدمات جامع سلامت مجری برنامه پزشکی خانواده تخصصی، تعیین گردید.
نتیجه گیری: در طراحی مدل ارائه خدمات تله مدیسین عوامل مختلفی نقش دارند از جمله منابع انسانی، منابع ساختاری و مدیریتی برای موثر و مقرون به صرفه بودن اجرای آن، نیاز به انجام نیاز سنجی و آنالیز است تا بتوان آن را بهتر به مرحله اجرا برساند. بدین ترتیب مراکز خدمات باید واجد استانداردهای لازم برای ارائه خدمات تله مدیسین باشند تا بتوانند ارزان تر و سریع تر از خدمات تله مدیسین بهره ببرند.
كليد واژه ها : تله مدیسین، پزشک خانواده،  نیاز سنجی.
 
مشخصات دانشجو:
نام: مهرداد براتی
رشته تحصيلي مقطع:پزشکی عمومی
 گروه آموزشي:پزشکی اجتماعی
  پست الكترونيك دانشجو:barati9271@gmail.com
اساتيد راهنما و داور:
استاد راهنمای اول: دکتر فرناز خاتمی
استاد راهنمای دوم: دکتر محمد شریعتی
استاد داور: دکتر ابوالفضل زنده دل
زمان دفاع : دوشنبه مورخ 10/10/97
 
اطلاعات به زبان انگليسي
Title:
 Need assessment for creating a model in health care centers which running Family Medicine program in Tehran University of Medical Science in 2018
 
 
Abstract:
Abstract
Need assessment for creating a model in health care centers which running Family Medicine program in Tehran University of Medical Science in 2018
Introduction: Health needs are one of the most important needs among society. in most country the budget of health care is provided by governments and governments are responsible for providing health care for everyone and everywhere in their country. one of the challenges is providing health care in distant area . Telemedicine is a solution to this problem and can be used to provide health care in those area by breaking chain of time and distance through technology. first step to implantation of telemedicine is need assessment and analysis so the implantation would be cost benefit and fast.
Method: In this study we interviewed 10 family medicine residents and 6 experts whom are administer at government and managing health departments in Iran. we also reviewed the literature and extracted helpful data and we used it and compared it to what we found from interviews. as a part of this study we extracted amount of patients receiving health care at one of the Tehran's health center which also running family medicine program.
Result: From interviews and data we gathered from literature and collected data from health centers patients we collected a list of requirements for implantation of telemedicine in these health centers and also we create a model for monitoring Telehealth programs in these centers.
Conclusion: There are so many things needed to implant a Telemedicine program, the best way for implantation telemedicine is to find out what we need most and do a need assessment and analysis so the project be more cost benefit and faster.
Keywords: Telemedicine , Family Medicine , Need assessment
 
Keywords:
Keywords: Telemedicine , Family Medicine , Need assessment
 
فهرست منابع و ماخذ فارسي و لاتين:
1.      Smith AC, Gray LC. Telemedicine across the ages. Med J Aust. 2009;190(1):15-9.
2.      Alkmim MB, Figueira RM, Marcolino MS, Cardoso CS, Abreu MPd, Cunha LR, et al. Improving patient access to specialized health care: the Telehealth Network of Minas Gerais, Brazil. Bulletin of the World Health Organization. 2012;90:373-8.
3.      Gómez-Martino J, Suárez Santisteban M, Gallego Domínguez S, González Castillo P, Covarsi Rojas A, Castellano Cerviño I, et al. Telemedicine applied to nephrology. Another way to consult. Nefrologia. 2008;28(4):407-12.
4.      Association AT. What is Telemedicine? 2012 [Available from: http://thesource.americantelemed.org/i4a/pages/index.%20cfm?pageid=3333.
5.      Tuerk PW, Shore P. Clinical videoconferencing in telehealth: Program development and practice: Springer; 2014.
6.      AlDossary S, Martin-Khan MG, Bradford NK, Armfield NR, Smith AC. The development of a telemedicine planning framework based on needs assessment. Journal of medical systems. 2017;41(5):74.
7.      De Maeseneer J, Flinkenflögel M. Primary health care in Africa: do family physicians fit in? Br J Gen Pract. 2010;60(573):286-92.
8.      Romero-Aroca P, Sagarra-Alamo R, Pareja-Rios A, López M. Importance of telemedicine in diabetes care: Relationships between family physicians and ophthalmologists. World journal of diabetes. 2015;6(8):1005.
9.      Ray KN, Ashcraft LE, Mehrotra A, Miller E, Kahn JM. Family perspectives on telemedicine for pediatric subspecialty care. Telemedicine and e-Health. 2017;23(10):852-62.
10.    Dawson E, Kennedy C, Bentley C, Lee J, Murdoch I. The role of telemedicine in the assessment of strabismus. Journal of telemedicine and telecare. 2002;8(1):52-5.
11.    Carotenuto A, Rea R, Traini E, Ricci G, Fasanaro AM, Amenta F. Cognitive Assessment of Patients With Alzheimer's Disease by Telemedicine: Pilot Study. JMIR mental health. 2018;5(2).
12.    Burgiss SG. Telehealth technical assistance manual. National Rural Health Association. 2006.
13.    Housing TNCfHiP. Assessing the Health Care Needs of Resident of Public Housing. 2013.
14.    Levesque J-F, Harris MF, Russell G. Patient-centred access to health care: conceptualising access at the interface of health systems and populations. International journal for equity in health. 2013;12(1):18.
15.    Gold M. Beyond coverage and supply: measuring access to healthcare in today's market. Health Services Research. 1998;33(3 Pt 2):625.
16.    den Hollander D, Mars MJB. Smart phones make smart referrals: The use of mobile phone technology in burn care–A retrospective case series. 2017;43(1):190-4.
17.    Parimbelli E, Bottalico B, Losiouk E, Tomasi M, Santosuosso A, Lanzola G, et al. Trusting telemedicine: a discussion on risks, safety, legal implications and liability of involved stakeholders. 2018;112:90-8.
18.    Rezai-Rad M, Vaezi R, Nattagh FJIjoph. E-health readiness assessment framework in iran. 2012;41(10):43.
19.    Chau JP-C, Lee DT-F, Yu DS-F, Chow AY-M, Yu W-C, Chair S-Y, et al. A feasibility study to investigate the acceptability and potential effectiveness of a telecare service for older people with chronic obstructive pulmonary disease. 2012;81(10):674-82.
20.    Wootton RJJoT, Telecare. " Telemedicine and developing countries Ð successful implementation will require. 2001;7(1):1-6.
21.    Hay JW, Lee P-J, Jin H, Guterman JJ, Gross-Schulman S, Ell K, et al. Cost-effectiveness of a technology-facilitated depression care management adoption model in safety-net primary care patients with type 2 diabetes. 2018;21(5):561-8.
22.    Lesher AP, Shah SR, editors. Telemedicine in the perioperative experience. Seminars in pediatric surgery; 2018: Elsevier.
23.    Lundberg T, De Jager LB, Laurent CJIjopo. Diagnostic accuracy of a general practitioner with video-otoscopy collected by a health care facilitator compared to traditional otoscopy. 2017;99:49-53.
24.    Wang G, Zhang Z, Feng Y, Sun L, Xiao X, Wang G, et al. Telemedicine in the management of type 2 diabetes mellitus. 2017;353(1):1-5.
25.    Segura-Sampedro JJ, Rivero-Belenchón I, Pino-Díaz V, Sánchez MCR, Pareja-Ciuró F, Padillo-Ruiz J, et al. Feasibility and safety of surgical wound remote follow-up by smart phone in appendectomy: A pilot study. 2017;21:58-62.
26.    Khoja S, Scott RE, Casebeer AL, Mohsin M, Ishaq AF, Gilani S. e-Health readiness assessment tools for healthcare institutions in developing countries. Telemed J E Health. 2007;13(4):425-31.
27.    Complete-Program-Developer-Kit. 2014.
28.    Penny Jennett MY, Monica Pauls and Jennifer Graham. Organizational readiness for telemedicine: implications for success and failure. Journal of Telemedicine and Telecare 2003. 2003;9:30–2.
29.    Jennett P, Yeo M, Pauls M, Graham JJJoT, Telecare. Organizational readiness for telemedicine: implications for success and failure. 2003;9(2_suppl):27-30.
30.    Hendy J, Barlow J. The role of the organizational champion in achieving health system change. Soc Sci Med. 2012;74(3):348-55.
31.    guidline OTN

نظرات

نظر

captcha

لیست نظرات

5/5 0 0 0