امروز : شنبه 10 خرداد 1399 Rss | صفحه اصلی دانشکده
12 اسفند 1398

سروهای دانشکده پزشکی/ 12 اسفند سالروز شهادت شهید سید محمد شکری دانشجوی دانشکده پزشکی

حذف
دو ستونه
حذف
ویرایشگر متن

به گزارش روابط عمومی دانشکده پزشکی، 12 اسفند سالروز سید محمد شکری دانشجوی دانشکده پزشکی تهران و یکی از ۵۲ شهید این دانشکده است. یادش جاویدان
دانشکده پزشکی ۵۲ شهید داده است که ۳۶ نفر ایشان دانشجوی پزشکی و ۱۶ نفر هم پزشکان فارغ التحصیل هستند. از بین طبیبان فارغ‌التحصیل شهید، ۸ نفرپزشک عمومی، ۳ نفر جراح، دو نفر ارتوپد، یک نفر متخصص گوش و حلق و بینی و یک نفر روانپزشک‌اند.
شهید سید محمد شکری 18 آبان 1341 در کربلای معلی متولد شد. وی هشت ساله بود كه به ايران برگشت. دوران دبستان را در مدرسه «تشويق» گذراند. سال‌ آخر دبيرستان با معدل بالاي 19 ديپلم گرفت. در روزهاي اول انقلاب با كمك بچه‌هاي مسجد حضرت موسي‌الرضا(عليه‌السلام) براي تامين نفت و ارزاق عمومي مردم منطقه خيابان ايران سعي فراواني مي‌كرد، طوري كه با تشكيل گروه‌هاي فرهنگي و شناسايي خانواده‌هاي مستحق به كمك پدر شهيدان «قادري» در فكر رفع نيازهاي مردم بود. مدتي بعد به عنوان مسئول پايگاه بسيج اين مسجد انتخاب شد و براي دفاع در برابر تجاوز دشمن بعثي به جبهه اعزام و در سمت پزشکیار گردان عمار لشکر 27 محمد رسول الله(ص) مشغول شد که سرانجام در 12 اسفند 1365 طی عملیات کربلای پنج در شلمچه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

نام و نام خانوادگی: سید محمد شکری
 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی تهران
 نام پدر :كاظم
محل تولد : كربلا
تاريخ تولد : 18 آبان 1341
سال ورود به دانشگاه:1363
تاريخ شهادت : 12 اسفنر 1365
محل شهادت : کربلای 5 شلمچه
آدرس مزار: تهران :بهشت زهرا(سلام الله علیه)قطعه 26 ردیف 28 شماره 21.
فرازی از وصیت نامه شهید: «خدا جان، خود گواهي هستي كه عشق حسين (عليه السلام) و زينب (سلام‌الله عليها) در قلبم مي‌جوشد. عشق بسيجياني كه در راهت جانفشاني مي‌كنند، در قلبم مي‌خروشد. سلام و درود خدا و سيد ما، رسول‌الله بر مادران شهدا كه در دامان پرمهر خودشان پروانه‌هايي را پرورش مي‌دهند كه از عشق و سوز باري‌تعالي شمع وجود مي‌سوزند و مي‌سازند.
سلام خدا بر مادرم كه مرا اينگونه پرورش داد و مهر و محبت خود را نصيبم كرد اما ذره‌اي از محبت‌هايش را نتوانستم جوابگو باشم.خدايا! بر من ببخشاي و از مادرم نيز عفو و بخشش و حلاليت مي‌طلبم. مادر! دوست دارم همانگونه كه بر بالاي سر علي فرياد تكبير برآوردي و با فريادت خصم را زمين‌گير كردي، بر بالاي سر من نيز فرياد برآوري و با اراده آهنين، ضربه‌اي ديگر بر خصم فرود آوري.
به پدر عزيزم كه زحمات زيادي برايم كشيده، سلام و درود مي‌فرستم و مي‌خواهم كه در هر جا و در هر زمان پاسدار حرمت خون شهدا باشد و از باباي عزيزم حلاليت مي‌طلبم.
 


منبع:پورتال دانشکده

نظرات
5/5 0 0 0