امروز : شنبه 2 شهریور 1398 Rss | صفحه اصلی دانشکده
8 دی 1397

 مراسم تکریم از استادان پیشکسوت و بازنشسته بیمارستان سینا برگزار شد

حذف
دو ستونه
حذف
ویرایشگر متن

از مقام 12 استاد پیشکسوت و بازنشسته بیمارستان سینا تجلیل شد.


گالری عکس
به گزارش روابط عمومی بیمارستان سینا، مراسم تجلیل و تکریم از 12 استاد پیشکسوت و بازنشسته بیمارستان سینا، روز سه‌شنبه 4 دی 97 در سالن پروفسور یحیی عدل بیمارستان سینا برگزار شد.
در این مراسم از استادان پیشکسوت دکتر حسین برادران، جراح عمومی، دکتر فرزاد بی‌نیاز، متخصص رادیولوژی، دکتر مرتضی تقوی، متخصص ارتوپدی، دکتر پرویز حبیب اله زاده، متخصص ارتوپدی، دکتر احمدرضا روفیگری، فوق تخصص جراحی دست، دکتر میر مصطفی سادات، متخصص ارتوپدی، دکتر سید ابراهیم کتابچی، متخصص جراحی مغز و اعصاب، دکتر حسین کرجالیان، متخصص رادیولوژی، دکتر داریوش گوران سوادکوهی، متخصص ارتوپدی، دکتر علیرضا مفید، متخصص داخلی بیماری‌های غدد، دکتر عبدالرسول مهرسای، متخصص ارولوژی و دکتر علی یعقوبی نوتاش، متخصص جراحی عمومی که به مقام بازنشستگی نائل آمده بودند تجلیل شد.
دکتر محمد طالب پور، رئیس بیمارستان سینا، به‌عنوان اولین سخنران این مراسم ضمن گرامی داشت حضور استادان پیشکسوت در این محفل بیان داشت: خدا را سپاسگزارم که این امکان فراهم شد محفلی با مفهوم عشق، دوستی و محبت برپا شود و در خدمت شما عزیزان باشم. دانشگاه محلی برای تربیت نسل‌های آینده، علم‌آموزی و معلمی است و خداوند را شاکریم که در این راه مقدس گام برمی‌داریم و اصلی‌ترین هدف در این مسیر کمک کردن به مردم است و آدمی با گذر زمان در این مکان مقدس، کوله باری از تجربه را کسب می‌کند و روزی فرا خواهد رسید که با جشن بازنشستگی از او تقدیر می‌شود و  این قسمت از زندگی یک نوع گذار از یک مرحله‌به‌مرحله دیگر محسوب می‌شود.
وی افزود: همه این عزیزان که امروز به مرتبه بازنشستگی نائل‌آمده‌اند از اسوه‌ها و اسطوره‌های بیمارستان هستند و نگرشی که یک استاد بازنشسته به فضای دانشگاه دارد با توجه به اینکه دیگر مسائل شخصی برای او مطرح نیست خیلی عمیق‌تر، آینده‌نگرتر و بازتر از یک استادیار و دانشیار جوان است و این نگرش سرمایه بزرگی است که اگر بیمارستان بتواند از آن بهره‌مند شود مسلماً رشد شگرفی خواهد داشت و من از تمامی استادان بزرگوار درخواست می‌کنم بازنشستگی را به‌عنوان اتمام دوره کار در بیمارستان سینا تصور نکنند و به معنی تغییر در نگرش‌های خود در خانه دوم خویش تصور کنند و باید این مرکز را با کمک افکار بلند شما و نیروی جوانان به بهترین شکل بسازیم و ان شاء الله این ارتباط معنوی و عمیق تا لحظه آخر عمر با بیمارستان برقرار باشد.
دکتر هادی احمدی آملی، متخصص جراحی عمومی بیمارستان نیز ضمن ابراز خرسندی از حضور در این محفل گفت، به این مسئله فکر می‌کردم بیمارستان سینا سال‌های طولانی را گذرانده و استادان بزرگوار بی‌شماری آمدند و خدمت کردند و رفته‌اند و صحنه بیمارستان سینا پیوسته به‌جا بوده است و من فکر می‌کنم زمان بازنشستگی یک نقطه عطف در زندگی آدم است وقتی به گذر زمان نگاه می‌اندازیم، می‌بینیم به مدرسه می‌رویم، درس می‌خوانیم، متخصص می‌شویم و جامعه برای ما زحمت می‌کشد تا به جایگاهی در اجتماع دست پیدا کنیم و حالا در نقطه بازنشستگی انسان بازمی‌گردد و به راه آمده می‌نگرد که حالا من برای جامعه چه کرده‌ام و استادانی که بازنشسته می‌شوند وقتی‌که به راه آمده می اندیشند می بینند که واقعا دین خود را ادا کرده اند و این مایه افتخار است. این عزیزان که امروز بازنشسته شده اند، ده ها و صدها دستیار و دانشجو را تربیت کرده اند که این مایه مباهات است و من در اینجا می خواهم به دو نکته اشاره کنم اول اینکه مجموعه بیمارستان سینا قدردان زحمات شما عزیزان هست دوم  اینکه با تمام مشکلات، خواهشی دارم و آن این است که ارتباط خود را با بیمارستان سینا قطع نکنید زیرا استادان بازنشسته نغمه های خرم و خوشی هستند که یاد آنها در صحنه بیمارستان پیوسته به جاست.
دکتر محمدرضا ظفرقندی، رئیس بخش جراحی عروق بیمارستان سینا، نیز ضمن بیان خدا قوت و خسته نباشید به استادان بازنشسته گفت: ما روزهای زیادی را با هم در بیمارستان سینا زندگی کردیم و خاطرات بسیار زیاد خوب و شیرین و همچنین تلخ را با هم تجربه کرده ایم و این افتخاری است برای من که همکاران بسیار خوبی داشته ام و بسیار از آنها آموخته ام و همه با همدیگر در کنار هم توانسته ایم به مردم کمک کنیم.
دکتر عبدالحمید حسابی، استاد پیشکسوت بیمارستان سینا با یاد معبود دل های عاشق بیان داشت: امروز تمام کسانی که اینجا نشسته اند مطمئنا از عاشقان ایران زمین هستند. زمانی که فردی بازنشسته می شود انسان دچار احساس دوگانگی می شود، احساس ناراحتی از اینکه چرا باید یک عده ای با مغز های پر از علم و دانش و پنجه هایی که می توانند هنوز هم کسانی را نجات دهند از کار کنار بروند و از طرف دیگر یک احساس خوشایندی نیز وجود دارد از اینکه این عزیزان  بعد از سال ها کار و زحمت فراوان، برایشان زمانی فراهم شده که به استراحت بپردازند. 
بعد از پخش کلیپی از استادان پیشکسوت بیمارستان سینا که توسط روابط عمومی این مرکز تهیه و تدوین شده بود از استادان پیشکسوت و بازنشسته این مرکز تجلیل شد و هر یک به بیان مطالبی پرداختند که در زیر می خوانیم.
دکتر حبیب اله زاده، من زمانی دانشجوی دکتر حسابی بودم و امروز افتخار می کنم از دستان استاد خود لوح تقدیر بازنشستگی ام را دریافت می کنم. ایشان همچنین از مقام علمی و اخلاقی دکتر طالب پور قدردانی کرد.
دکتر میر مصطفی سادات نیز گفت: زمانی که من وارد بیمارستان سینا شدم دکتر مهرسای رئیس این مرکز بود و من آن زمان را به‌عنوان دوران طلایی کار خود در خاطر دارم.
دکتر کرجالیان، ضمن قدردانی از هیئت رئیسه بیمارستان برای برگزاری این مراسم بیان داشت: از حاضران جلسه که با حضور خود این مجلس را مزین کردند کمال تشکر و قدردانی را دارم.
دکتر سوادکوهی، توصیه ای به جوانان داشت و گفت: اگر عاشق و علاقمند دانشگاه هستید وارد این مکان شوید زیرا علاقمندی به این کار بسیار حائز اهمیت است؛ و سرمایه ما استادان، شاگردانی هستند که تربیت کرده ایم و در سراسر کشور مشغول خدمت می باشند.
دکتر مفید، نیز بیان داشت: به نام آن که جان را فکرت آموخت، یاران، همراهان دیرین، سلام و درود فراوان بر شما، از ریاست بیمارستان جناب آقای دکتر طالب پور و سایر فعالان برگزار کننده این مجلس با ارزش و استادان بازنشسته تشکر می کنم.
وی در ادامه افزود: اما در این مساله فرد مطرح نیست، بلکه مسئله فراتر از فرد می باشد. احترام و تجلیل از بزرگان دانش و ا فراد فرهیخته ارج گزاردن به دانش و هویت علمی و فرهنگی کشور است. به گفته بهتر بزرگداشت دانش، احترام به انسان های ایثارگر و عاشق می باشد.
زندگی صحنه کتای هنرمندی ماست
هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته به جاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد
اکنون که 3 دهه از آغاز فعالیت علمی و پژوهشی من در سینا می گذرد و کم کم به نقطه پایان این سفر شیرین نزدیک می شوم، مرور خاطرات لبخند شیرینی از رضایت را برلبانم می نشاند، چرا که در تمام این دوران خود را در بهشت تصور می کردم. بهشتی که در آن تمام تلاش ها هدفمند بود و تمام اهداف، قداست کمک به همنوع و تسکین آلام دردمندان و بیماران را در خود داشت.
دیدار دوستان، شور و اشتیاق شاگردان و همراهی همکاران همه و همه لحظات پربار و زیبایی را برایم رقم می زد. در این سفر پر فراز و نشیب اما شیرین، همواره سعی کردم نه تنها آموخته هایم را در طبق اخلاص پیشکش شاگردانم کنم بلکه با تمام وجود کوشیدم که از تک تک عناصر موجود در این فضای پر بار و علمی بیاموزم.
حال که قطار این سفر به مقصد نهایی رسیده و سوت پایان سفر را به گوش می شنوم با کوله باری از خاطرات ماندگار و با توشه ای با ارزش از تجربیات، خود را برای پایانی شیرین به امید آغازی زیباتر آماده می کنم.
خدمت استادان محترم که در این عرصه مدال افتخار بازنشستگی را در سینه شان دارند می گویم برخیزید و از همواری راهی که ساخته اید عبور کنید و لذت برده و تجربیات چندین ساله با ارزش را چونان میوه های رسیده یک باغبان نظاره گر باشید و بدانیم از امروز کارهای ما، هدفمندتر، مسئولانه تر و شگفتی سازتر خواهند بود. چرا که امتحانهایمان را در طی سال های طولانی تدریس و آموزش پس داده و رزومه کاری درخشانی را کسب نموده ایم. حال نه تنها به کناری نمی نشینیم بلکه در عرصه آموزش و پرورش پزشکان آینده این سرزمین گهربار و در کنارشان لذت لبخند و رضایت را بر چهره می نشانیم و پیشرفت ایران سرافراز را نظاره می کنیم. ایزدمنان را شکر و سپاس و با چشمانی بیدار، قلبی مملو از مهر، ذهن آماده و مهیا و دستانی با مهارت برای آینده بهتر تلاش می کنیم.
چه لذتی است به درمان خلق کوشیدن
زدرد و رنج و بلا غمگینان رهانیدن
نگر ز مهر در آئینه سرشک یتیم
کزان توان، به خدا چهره خدا دیدن
به شام تار غریبان، بتاب چون مهتاب
ز آفتاب بیاموز فیض بخشیدن
سریر دولت جمشید و پوریای فقیر
تفاوتی نکند وقت مرگ سنجیدن
دکتر علی یعقوبی نوتاش با تشکر از تمام هیئت علمی این مرکز گفت: از بیمارستان سینا جدا می شوم اما دلم پیش شماست من در این مدت سی سال از همه همکاران، از نگهبان جلوی در ورودی، خدمات بخش ها، همکاران اتاق عمل، همچنین پرستاران عزیز و همسرم تشکر می کنم.
دکتر عبدالرسول مهرسای نیز آخرین سخنران این محفل بود که با درود بی کران بر خداوند یکتا بیان داشت: خدا را شکر که به ما جان داد که فدای ایران کنیم و توان داد که در خدمت خلق و بندگانش باشیم. من با موی مشکی و سری پر شور در سال 1358 وارد این بیمارستان شدم و در کنار استادان تلمذ کردم و آموخت و در سال 1362 فارغ التحصیل شدم و با سفر دکتر پورمند، ریاست بخش ارولوژی به من واگذار شد و در سال 1364 ریاست بیمارستان بر عهده من قرار گرفت در سال 1368 دکتر قدسی ریاست بیمارستان را عهده دار شد و از آن سال به بعد پست های مختلفی را در این مرکز به من سپرده شده و من نیز نغمه خود را در بیمارستان سینا خواندم و حال با موی سپید و آرام از این مرکز میروم. 


منبع:پورتال دانشکده

نظرات
5/5 0 0 0