امروز : سه شنبه 3 مهر 1397 Rss | صفحه اصلی دانشکده
19 مهر 1395

السلام عليك يا اب الاحرار، يا قتيل العبرات يا سيد الشهدا

فرا رسيدن ايام شهادت حضرت حسين بن علي(ع)  و ياران با وفايش، بر شيعيان ‌آن حضرت تسليت باد. سلام بر حسین! سید و سالار شهیدان، سید اولیاء و شقایق سرخ روئیده در نینوا و سلام بر حسین! نور دیده بندگان خدا، گلبوته سرخ باغستان سبز توحید، عطیه بزرگ سرمدی و راهنمای راه رشد و شرف و فضیلت و هدف.سلام بر حسین! که دلیری و آزادگی از قامت بلندش روئید و عشق از نامش حرمت یافت. سلام بر حسین! سالار همه ناشران عقیده و جهاد، و سلام بر حسین، سرو بلند و آزادی و معرفت که از ذلت بیزار است و عاشق آزادی است.سلام بر موساي علقمه، عباس بن علي عليه السلام، بر جذبه حيدري او، سلام بر علي بن الحسين شبيه ترين افراد به رسول خدا، سلام بر عبداله رضيع علي اصغر حجت عظماي حسين و سلامي به وسعت تاريخ آزادگي بر حسين(ع)، اولاد و اصحابش.حسین، عاشورا را آفرید و عاشورا حسینیان زمانه را، حسین خود را در بلا افکند تا ولا و ولایت به معنا بنشیند «البلاء للولا» با خون حسین تفسیر شد و مسجدالاقصی و کعبه هدی با خون حسین بقا یافت. حسین چون کتابی بی‎شیرازه، جسمش را به دم تیغ جباران سپرد تا شیرازه قرآن را مستحکم گرداند. حسین با خون خود عدالت، مظلومیت و عبودیت را عاشقانه تعبیر کرد.حسین همه را به تلاش و مبارزه برای دستیابی به حقیقت زندگی فرا خواند. چرا که پیام کربلا و عاشورا پیام حریت، عدالت، عزت و سرافرازی است و نباید این اهداف بزرگ در مکتب حسین فراموش شود. اگر این اهداف نادیده گرفته شود فلسفه عزاداری و به تبع آن راه حسین (علیه السلام) فراموش خواهد شد. حسین بر ما آموخت که چگونه، عقیده را پاس بداریم. او راه جاودانگی معنوی و مردی را از راه درست و اصولی ترسیم کرد.فرا رسيدن ايام شهادت حضرت حسين بن علي(ع)بر شيعيان ‌آن حضرت تسليت باد.         گزيده اي از تركيب بند عاشورايي محتشم كاشانيبر حربگاه چون ره آن کاروان فتاد              شور و نشور واهمه را در گمان فتادهم بانگ نوحه غلغله در شش جهت فکند         هم گریه بر ملایک هفت آسمان فتادهرجا که بود آهوئی از دشت پا کشید               هرجا که بود طایری از آشیان فتادشد وحشتی که شور قیامت بباد رفت           چون چشم اهل بیت بر آن کشتگان فتادناگاه چشم دختر زهرا در آن میان                        بر پیکر شریف امام زمان فتادبی‌اختیار نعره‌ی هذا حسین زود                  سر زد چنانکه آتش ازو در جهان فتادپس با زبان پر گله آن بضعةالرسول                               رو در مدینه کرد که یا ایهاالرسولاین کشته‌ی فتاده به هامون حسین توست              این صید دست و پا زده درخون حسین توستاین ماهی فتاده به دریای خون که هست                  زخم از ستاره بر تنش افزون حسین توستاین غرقه محیط شهادت که روی دشت                     از موج خون او شده گلگون حسین توستاین خشک لب فتاده دور از لب فرات                     کز خون او زمین شده جیحون حسین توستاین شاه کم سپاه که با خیل اشگ و آه                     خرگاه زین جهان زده بیرون حسین توستاین قالب طپان که چنین مانده بر زمین                           شاه شهید ناشده مدفون حسین توستچون روی در بقیع به زهرا خطاب کرد                    وحش زمین و مرغ هوا را کباب کردکای مونس شکسته دلان حال ما ببین                        ما را غریب و بی‌کس و بی‌آشنا ببیناولاد خویش را که شفیعان محشرند                              در ورطه‌ی عقوبت اهل جفا ببینتنهای کشتگان همه در خاک و خون نگر                 سرهای سروران همه بر نیزه‌ها ببینآن سر که بود بر سر دوش نبی مدام                        یک نیزه‌اش ز دوش مخالف جدا ببینآن تن که بود پرورشش در کنار تو                          غلطان به خاک معرکه‌ی کربلا ببین


منبع:پورتال دانشکده

نظرات
5/5 0 0 0